Caminante no hay camino, se hace camino al andar. Pero no sólo se hace camino al andar, también se hace camino conviviendo, disfrutando, compartiendo momentos, descubriendo lugares, culturas… pero sobre todo descubriendo personas. Descubriendo personas y haciendo amigos, verdaderos amigos.
Una nueva aventura comenzaba hace exactamente 10 días (parece mentira que hayan pasado ya…) cuando todos nosotros embarcábamos en un autobús que nos llevaría directamente a un país cercano al nuestro, pero totalmente desconocido para la mayoría de nosotros; no solamente desconocido en cuanto a sus paisajes y sus ciudades, sino también en cuanto a sus gentes.
Durante esa primera fase del viaje en Portugal, pudimos conocer y contemplar el encanto de ciudades como Lisboa, Cascais, Sintra, Oporto… en las que nos sumergíamos para conocer cuanto mejor sus costumbres y la cultura que rodea a todas ellas.
Además, tuvimos la suerte de ser acompañados por jóvenes portugueses de la asociación Rota Jovem, jóvenes como Sergio, Rodrigo y Marina, que enseguida entablaron amistad con nuestro grupo y nos ayudaron a comprender todo aquello que era nuevo para nosotros.
Aparte de los jóvenes portugueses que acompañaron a los nuestros, contábamos con las dos Joanas y con Claudia, que nos ayudaron a desarrollar la programación del intercambio y nos facilitaron mucho todas las actividades realizadas en Portugal, y que aprovechamos desde aquí para agradecerlas cada minuto que han pasado a nuestro lado.
Como bien sabéis, nuestra aventura se dividió en dos partes bien diferenciadas, la primera parte en la que estábamos ubicados en Cascais, y la segunda parte que comenzó una vez cruzada la frontera hacia el norte, pasando a Galicia, donde teníamos un objetivo por cumplir: Llegar a Santiago de Compostela.
En esa segunda fase del intercambio fuimos muy bien acogidos por varias localidades de Galicia, en especial en Tui y en Padrón, donde fuimos recibidos por las autoridades de esas dos localidades, que nos facilitaron un sitio donde pasar la noche y descansar para afrontar los kilómetros que al día siguiente nos esperaban para acercarnos un poquito más a la plaza del Obradoiro, destino final de todo peregrino.
Tras cuatro intensas etapas recorriendo el camino portugués, como muy bien sabéis todos aquellos que seguís el blog, llegamos ayer a mediodía a la catedral de Santiago de Compostela. El fin de nuestro camino como peregrinos fue en una fecha señalada como es el día del Apóstol Santiago, además coincidiendo en esta ocasión con año de Jacobeo.
Como todo peregrino que se precie, tanto el grupo que realizó las etapas andando como los que llegaron a Santiago en bici, conseguimos la Compostelana, que acredita nuestro esfuerzo y nuestro compromiso con el objetivo que nos habíamos fijado y que finalmente conseguimos.
En cuanto a lo que al día de hoy se refiere, hoy era un día de transición, el día de volver a casa. Después de haber finalizado el camino de Santiago nuestro camino también llegaba a su fin. Por lo tanto esta mañana nos ha tocado recoger nuestros enseres, meter las maletas en el autobús y tras una pequeña recepción en el ayuntamiento de Padrón y una parada en el supermercado para comprar lo necesario para nuestra última comida juntos, nos hemos subido en el autobús para empezar con nuestro viaje rumbo a Encartaciones.
En la primera parte del viaje de vuelta hemos aprovechado en gran parte para dormir y descansar un poco, después de lo que han sido 9 intensos días de ruta por Portugal y Galicia, lo necesitábamos. Además, debido a que ayer era la última noche juntos, la hora de ir a la cama se retraso más que en días anteriores.
Hacia las 3 del tarde hemos hecho una parada para comer y poder estirar las piernas un poco, coincidiendo además con la hora en la que Ugaitz, nuestro chofer, tenía que parar a descansar.
El viaje durante la tarde ha sido más entretenido y para cuando nos hemos dado cuenta estábamos a menos de una hora de casa. Entre las 7 y las 8 de la tarde hemos ido llegando a las localidades de Alonsotegi, Güeñes y Balmaseda.
El momento de la despedida, ha sido el momento más duro del viaje. Después de 10 días juntos, prácticamente las 24 horas de cada día conviviendo en grupo, se ha hecho muy difícil asumir la separación del mismo.
El grupo de monitores que hemos estado trabajando durante estos 10 días queremos decir que el grupo de chavales y chavalas que han participado en este intercambio joven 2010 ha sido un grupo exquisito. A pesar de proceder de tres localidades diferentes y no conocerse entre ellos como era el caso de muchos, han sabido abrirse totalmente y dar la opción de conocer gente nueva. El grupo ha sido en todo momento un grupo totalmente homogéneo, que se ha coordinado muy bien a la hora de organizar actividades, preparar comidas, redactar el blog…
A parte de facilitarnos nuestro trabajo en todo momento, todos ellos nos han sorprendido en muchos momentos, animando y alegrando el ambiente por allí por donde han pasado.
Muchas gracias a todos y todas, de verdad, no nos imaginamos un viaje sin alguno de vosotros.
También, desde aquí y aprovechando la oportunidad que nos brinda este blog, queremos agradecer a los ayuntamientos de Alonsotegi, Güeñes y Balmaseda el esfuerzo tan grande que han realizado para hacer que un viaje de esta magnitud sea posible.
Tal y como comentábamos al principio de esta crónica, después de 10 días esta increíble experiencia ha llegado a su fin y nosotros nos tenemos que despedir llegados a este punto. Espero que todos aquellos que estéis interesados sigáis dejando comentarios en este blog, nosotros los leeremos y os contestaremos encantados.
Seguir atentos porque próximamente nuestro compañero Azku sacara el video del intercambio de Portugal-Galizia 2010, en el que podréis ver un amplio resumen de imágenes sobre la expedición que acaba de regresar a casa.
Para finalizar os invitamos a participar en futuras expediciones y esperamos nos volvamos a encontrar en el próximo Gazte Truke.
Un fuerte abrazo.
Willi, Biti, Azku, Leyre, Arantza, Iker P., Jessica, Edu, Ugaitz e Iker A.
Biderik ez dago, bidea ibiltzen egiten joaten da. Ez da bakarrik bidea ibiltzen egiten, bidea bizipenak trukatzen, gozatzen, tokiak, kulturak ezagutzen … ere egiten da, baina batez ere pertsonak ezagutzen. Pertsonak ezagutuz eta lagunak eginez, benetako lagunak eginez.
Abentura berri hau duela 10 egun hasi zen ( gezurra dirudi jada egun hauek igaro izana…) gertuko baino askorentzat ezezaguna zen lurralde batera eramango gintuen autobusera igo ginean; ez ziren bakarrik paisaiak eta hiriak ezezagunak, bertako jendea ere ezezaguna zen gehienentzat.
Bidaiaren lehenengo fasean, Portugalen, Lisboa, Cascais, Sintra, Oporto… hiriak ezagutzeko eta ikusteko aukera izan genuen, inguratzen zituzten ohiturak eta kultura ezagutuz.
Gainera, Rota Jovem elkarteko zenbait gazteen Sergio, Rodrigo, Marina konpainia eta laguntza izateko zortea izan genuen. Hauek berehala gure taldeko beste kide eta lagunak bihurtu ziren eta guretzako berria zen guztia ulertzen lagundu ziguten.
Gure taldearekin batera egon ziren gazte hauetaz aparte, gurekin 2 Joanak eta Claudia ere egon ziren, gazte trukeko programa eta Portugalen egindako ekintzak antolatzen eta hauek errezten. Lerro hauek aprobetxatu nahi ditugu, hemendik eskerrik beroenak emateko gurekin igaro dituzten momentu bakoitzeko.
Ondo dakizuen bezala, gure bidaia bi atal oso ezberdinetan banatua zegoen, lehenengo atala Cascaisen egindakoa, eta bigarrena iparraldeko muga igaro ostean hasten zena, Galiziara igaroz, bertan helburu zehatz bat bete nahi genuen: Santiago de Compostelara heltzea.
Bigarren fasean herrialde batzuen harrera paregabea izan genuen, Tui eta Padrón-en bereziki. Bi herri hauetako agintariek harrera berezia egin ziguten, lo egiteko leku bat eskainiz, eta bertan, Obradoiro enparantzara heltzeko faltan genituen kilometroak egiteko beharrezko genituen indarrak berrizteko , eta atseden hartzeko aukera luzatuz.
Bide Portugaldarra egiten eman genituen lau etapen ostean, blog-a jarraitzen duzuen guztiok dakizuez, atzo eguerdian Santiago de Compostelako Baselizara heldu ginen. Gure bidaia erromez bezala egun berezi batean izan zen, Santiago Apostoluaren egunean, gainera Xakobeo urtea.
Gaurko eguna, trantsizio eguna zen, etxera bueltatzeko eguna. Behin Donejakue Bidea bukatua gure bidea ere bere amaierara heltzen zen. Hortaz, gaur goizean gure gauza guztiak hartu ditugu, autobusean sartu, eta Padroneko udaletxean harrera txiki bat izan ondoren autobusean igo eta Enkarterrirantz abiatu gara.
Bidaiaren lehenengo zatian denbora gehiena atseden hartzen eta lo egiten eman dugu, Portugal eta Galizian emandako 9 egunen ostean behar genuen eta. Gainera, atzo elkarrekin ematen genuen azkeneko eguna zenez, beranduago oheratu ginen denok.
Arratsaldeko 15:00ak inguru bazkaltzeko eta hankak luzatzeko gelditu gara, Ugaitzen, gure gidariaren, atseden unea aprobetxatuz.
Arratsaldez bidea dibertigarriagoa izan da, eta konturatu garenerako etxetik ordu betera baino ez geunden. 19:00ak eta 20:00ak bitartean Alonsotegi, Gueñes eta Balmasedara heltzen joan gara.
Agurra bidaiaren momenturik zailena izan da. Elkarrekin 10 egun eman ostean, ia ia egunaren 24 orduak elkarrekin eman ostean, taldearen banaketa oso zaila egin zaigu.
Hamar egun hauetan lan egiten egon garen begiraleek 2010eko gazte trukean parte hartu izan duten gazte taldea paregabea izan dela esan nahi dugu. Nahiz eta hiru herri ezberdinetatik etorri eta askok elkar ezagutu ez, guztiz ireki dira, jende berria ezagutzeko aukera izanik. Taldea momentu guztietan guztiz homogenoa izan da, ekintzak aurrera eramateko orduan, bazkariak prestatzeko momentuan, blog-a idazterakoan… oso ondo koordinatu da.
Gure lana momentu guztietan errazteaz gain, momentu askotan harritu gaituzue, joan zareten leku guztietatik giroa alaituz eta animatuz.
Eskerrik asko guztioi, benetan, ez dugu bidai hau imajinatzen zuetariko asko gabe.
Era berean, eta blog honek luzatzen digun aukera aprobetxatuz, Alonsotegi, Gueñes eta Balmasedako udalei eskerrak eman nahi diegu honelako bidai bat posible izateko egindako ahalegin guztiengatik.
Kronika honen hasieran esaten genuen bezala, 10 egun hauen ostean bizipen hau bere amaierara heldu da eta puntu honetara helduta agur esan behar dugu.
Interes duzuen guztiok blog-ean zuen iritzia eta komentarioak uzten jarraitu ahal duzue, guk hauek irakurtzen eta erantzuten jarraituko ditugu gogo handiz.
Jarrai ezazue adi, laster Azku gure lankideak Portugal-Galizia 2010 gazte trukeko bideoa aterako baitu. Bertan etxera itzuli berri den espedizioaren inguruko irudi laburpena ikusteko aukera izango baituzue.
Bukatzeko espedizio berrietan parte hartzera gonbidatu nahi zaituztegu eta hurrengo Gazte Trukean zuekin topatzea espero dugu.
Besarkada handi bat.
Willi, Biti, Azku, Leyre, Arantza, Iker P., Jessica, Edu, Ugaitz e Iker A.
Hola blog adictos!
Esta es nuestra última etapa del viaje.
La noche comenzó movidita al llegar al instituto donde dormimos. Empezamos a ver videos de los días anteriores, el momento más gracioso de los días anteriores fue cuando nuestro querido cámara, Azku, puso los videos a cámara rápida, en los que nuestras voces se oían de una manera muy graciosa.
La noche no acabo ahí. Mientras dormíamos alguien aprovechó para pintarnos.
Esta mañana, después de recargar bien las pilas para todo el día duro que nos esperaba, nos hemos puesto marcha a Santiago de Compostela. Durante el camino a pie, hemos tenido momentos muy divertidos, como por ejemplo jugar a adivinar cuántos kilómetros quedaban para llegar al destino final, la catedral de Santiago, en la plaza del Obradoiro.
En uno de los momentos divertidos de la jornada, cuando saludábamos a un chico que conducía un quad, Miriam se ha caído.
Por fin llegamos. Una vez en Santiago, nos hemos parado para ponernos la camiseta del intercambio para concluir el camino de esta manera. Al llegar a la plaza de la catedral todo el mundo nos ha aplaudido… pero todavía no estábamos todos… faltaban el grupo que ha realizado el camino en bici. Cuando han llegado hemos hecho un pasillo y se han alegrado por el reconocimiento a su esfuerzo.
En cuanto nos hemos juntado todos, nos hemos dirigido al lugar donde se recoge la compostelana. Pensábamos que la espera iba a ser eterna pero no ha sido así. Nuestro propósito que era hacer el camino bien en bici o andando y conseguir así la compostelana, por fin se ha hecho realidad.
De vuelta a la plaza del Obradoiro, nos hemos hecho las fotos en el suelo, tal y como la tradición indica, y hemos podido comprobar cómo parece que la catedral se caía sobre nosotros. Además, hemos pisado el kilometro cero.
Cuando ha llegado la hora de comer todo el grupo estaba hambriento y hemos buscado un parque. Después de comer, unos han ido a visitar la catedral del santo apóstol y otros se han quedado dormidos en el parque, reponiendo fuerzas para la última noche que nos queda en Galicia, concretamente en Padrón.
Todos aquellos que han visitado la catedral no han podido ni besar ni abrazar al santo ya que había una cola de tres horas o más. En cuanto a la catedral, nos ha parecido enorme e impresionantemente bonita. Nos hemos quedado con muchas ganas de ver lanzar el Botafumeiro en la misa que se ha celebrado, pero no ha podido ser, ya que no nos han dejado entrar con nuestras mochilas en la catedral.
A última hora de la tarde hemos vuelto a Padrón, pero antes de abandonar Santiago nos hemos tenido que despedir de Joana, después de más de una semana con nosotros ha cogido un tren para volver a Cascais. La despedida ha sido muy emotiva y antes de partir nos ha dejado unos regalitos. Esperamos verla pronto por Encartaciones.
Al llegar a Padrón hemos aprovechado para darnos una ducha bien fresquita y nos hemos maqueado para ir muy guapas y guapos todos a cenar. El lugar elegido ha sido el mismo que ayer, ya que ayer quedamos muy contentos.
A estas horas y tras redactar la crónica hoy, nos despedimos de momento hasta mañana, cuando podréis enteraros de todo lo que ocurra esta noche, ya que nos vamos a dar una vuelta por Padrón, que son fiestas.
Hasta mañana !!!
Kaixo blogadiktoak!
Gaur izan da gure bidariaren azken etapa. Gaua dibertigarria hasi zen, lo egin genuen institutoan. Aurreko egunean filmatu genituen bideoak ikusi genituen. Momentu dibertigarriena, hurrengoa izan zen:
Azku, gure kamara maitagarriena, filmak kamara azkarrean jarri zituen, non gure ahotsak modu dibertigarrian entzuten ziren. Gaua ez zen hor bukatu, lo geunden bitartean, norbaitek margotu gintuen.
Hurrengo egunean ,deskantsatu ondoren, Santiago-rako bidea hartu dugu. Bidean momento dibertigarriak izan ditugu, adibidez, zenbat kilometro faltatzen ziren azken etapa bukatu arte asmatzea eta quad-ean zebilen mutiko bat agurtzen genuen bitartean, Miriam erori egin da.
Behin Santiagon egonda, gure kamisetak jarri ditugu, eta katedraleko plazara ailegatzean, mundo guztia txaloka hasi da. Baina oraindik ez geunden guztiokbizikletakoak faltatzen ziren. Ailegatu direnean, pasabidea egin diegu eta pozik jarri dira. Behin guztiok elkartuta, “Conpostelana” hartzera joan gara. Itzaronaldia amaigabea izango zela pentsatu genuen, baina ez da horrela izan. Gure helburua lortu dugu, hau da, bai bizikletaz, bai oinez, bidaia egitea eta “Conpostelana” lortzea. Katedralera itzuli gara eta tradizioak esaten duen moduan, lurrean etzan gara eta konprobatu dugu, nola katedralera zure gain datorrela. Zero kilometroa era zapalu dugu.
Jateko ordua iritzi da, guztiok gosez hilda geunden eta hau konpontzeko leku hoberena parke bat izan da. Amaitu eta gero, batzuk katedrala bisitatu dute eta beste batzuk berriz, lurrean etzan dira pilak kargatzeko eta Galizan geratzen den azken gaua pasatzeko Padron-en jaietan.
Katedrala bisitatu duten guztiek ezin izan dute Santua besarkatu ezta musu bat eman, hau egiteko 3 orduko hilara baitzegoen. Katedralara dagokionez, oso polita eta zoragarria dela iruditu zaigu. Ezin izan dugu botafumeiroa eta meza ikusi, katedralean ezin zelako motzilekin sartu.
Arratsaldea heltzerakoan, autobusa hartu eta Padron-era abiatui gara. Santiago hiria uztearekin batera, Joana ere agurtu egin dugu, pena handiz. 8 egun gurekin pasa eta gero Cascais-era bueltatu egin da. Agurra oso tristea izan da baina joan baino lehen opari batzuk eman dizkigu. Espero dugu Joana Enkarterrietatik laster ikustea.
Dutxa goxo bat hartu eta gero afaltzera joan gara eta atzoko lekua izan da aukeratutakoa.
Gau honetan zehar gertatzen dena hurrengo blog-ean alzaduko dizuego.
Hurrenarte blogadiktoak!
Yaiza Rebollo eta Miriam Oteo
A altas horas de la noche tres individuos han entrado en las tiendas de campaña excepto en la de los chicos para tunearnos.
Para despertarnos hemos aparecido todos pintados. Tras recoger las maletas nos hemos puesto manos a la obra para desmontar las tiendas, cosa que ha sido complicada. La tienda más grande de todas, la de ocho personas hemos conseguido recogerla gracias a Iván que se ha puesto al mando. Recogidas todas las tiendas nos hemos dirigido al bus para desayunar e ir a Pontevedra para comenzar la etapa. En Pontevedra los ciclistas han tenido que hacer arreglos a las bicis. Las han tenido que engrasar porque estaban sucias de los días anteriores del camino. A la bicicleta de Iker le hacía falta un recambio de la rueda de atrás, y aprovechando que Ane se encontraba mal han utilizado la rueda de su bici para arreglar la otra.
Los del Equipo SANTIA-GO PRO se han pintado para motivarse. Esta etapa era la más larga de todas, 43 kilómetros, pero a pesar de tener menos quiebros en el relieve se ha hecho dura ya que ha sido muy larga, y además flaqueaban las fuerzas por ser el tercer día de andar en bicicleta.
Al principio de la etapa hemos cruzado varios ríos y rectas totalmente embarradas como la que Vinokurov ganó en el Giro.
Sobre el kilómetro 20 hemos hecho una parada técnica para recuperar fuerzas a base de barritas energéticas y bolsas de glucosa, como llevamos haciendo en los anteriores días. Tras esta parada hemos hecho frente a la parte más dura pero a su vez más bonita del día, ha sido en una de las subidas de este tramo donde el Biti ha intentado escaparse de Iker y de Mikel sufriendo un percance, donde se le ha salido la cadenilla.
A falta de 15 kilómetros de Padrón, nuestro destino, nos hemos encontrado con lo mejor de la etapa, un descenso largo y sinuoso en un suelo empedrado por el que hemos bajado, como si nos fuese la vida en ello. Tras finalizar ese tramo nos hemos topado con una patrulla de Protección Civil que nos ha informado del recorrido a seguir y de los peligros del mismo, además de habernos dado agua y bocadillos.
Casi al final muy cerca de nuestro destino nos hemos cruzado con el grupo a pie.
A la tarde nos hemos acomodado en el gimnasio del instituto donde hemos pasado un agradable tiempo de descanso.
Ya que en Padrón son fiestas hemos ido hacia la plaza para hacer una carrera de burros que según nos han dicho llevan ya disputándose cincuenta años. Al igual que en otros pueblos no han recibido las autoridades de Padrón que han sido obsequiadas con los regalos que hemos traído y las danzas de nuestros compañeros. A continuación nos han acompañado a comer los famosos pimientos de Padrón, que como dice el dicho “unos pican y otros no”. Este lunch ha sido en la antigua cárcel de Padrón.
Aprovechando las fiestas de este pueblo hemos cenado en un restaurante y hemos visto el ambiente, lo que nos ha servido para motivarnos y afrontar la etapa de mañana con unas ganas tremendas.
Gaueko hordu txikietan hiru ezesagunak sartu dira kampña dendetan, mutilen dendara izan ezik, gu tuneatzeko. Goizean esnatu garenean guztiz margoturik agertu gara. Maletak egin eta gero lanenan jarri gara kampaina dendak batzeko. Hau ez da erraza izan baina askenena lortu dugu. Kampania den handiena, zortzi pertsonakoa, Ivanen laguntzari esker batu dugu. Gero autobusera gertu gara gozaltzer et geroago Pontevedrara joan gara gaurko etapa hasteko asmoz. Pontevedran txirrindulariek bizikletei aldaketa batzuk egin behar izan dizkiete. Hauek garbitu et kateak koipeztatu ditugu guztiz zikinduta zeudelako. Ikerren txirrindulan gurpil aldaketa bat egin behar izan da, eta horreterako Aneren gurpil bat hartu dute. SANTIA-GO PRO taldeak haien gorputzak apaindu dituzte hasteko. Etapa hau luzeena izan da 43 km-koa. Gaurko etapak ez ditu hainbeste eldapa izan baina gogorra egin zaie txirrindukariei luzea zelako.etaparen hasieran pasa dugun lekutik ibai eta zuzenguneak zearkatu ditugu.hauek lokatz beterik zeuden.
20 km-an geundela lehenengo atsedenaldia egin dugu idarra berreskuratzeko, pasaden egunatan bezala barrita energetikoak jan ditugu. Geroago etaparen zati gogorrenari baina politenari aurre egin diogu. Zati honen igoera batean Biti Ikerrengandik alde egiten saiatu da baina kate atera zaio. 15 kilometro geratzen zirenean etaparen gauza onenarekin topatu gara, jaitziera bat izan da.
Herri babeseko batekin topatu gara eta bokatak eta ura eman dizkigute.
Helmugaren 3 kilometrotara oinez joaten zen taldearekin topatu gara.
Arratzaldean gimnasioan egokitu eta gero atzeden handi bat hartu dugu.
Padronen jaiak direla eta denok joan gara asto lasterketa bat ikustera, eta kontatu digutenez lasterketa onek berrogei eta hamar urte dauzka. Beste herrietan bezala alkateak eta sinegotzi batzuek harrera egin digute eta guk opariak eman dizkiegu eta dantzatu diegu. Harrera bukatuta hemen lunch bat hartzera joan gara Padroneko piperrak dastatzeko.
Amaitu ondoren afaltzera joan gara Padroneko jaiak direla eta. Afaldu ostean buelta bat heman dugu hemengo giroa ikusteko, eta horrela gogoak hartu ditugu askekenengo etapa egiteko.
Anne Santos eta Mikel Tomás
Hoy nos hemos despertado sobre las 8:00 en el polideportivo de Redondela, después de haber dormido con varios grupos que también hacían el camino. El despertar no ha sido muy agradable porque nos hemos llevado un susto al ver que a algunos nos faltaban las maletas, el calzado… pero todo se ha quedado ahí porque nos hemos dado cuenta que se trataba de una broma de alguno de los monitores, o eso creemos, el caso es que al final ha aparecido todo.
Tras asearnos y recoger todo hemos desayunado todos junto al autobús. En el desayuno de hoy hemos tenido batidos de fresa y vainilla, madalenas, galletas…
A continuación, nos hemos dividido en varios grupos. El primero el grupo de los ciclistas, han partido inmediatamente hacia nuestro destino, Pontevedra, completando los 19 kilómetros de la segunda etapa. El segundo grupo, el grupo de a pie, se ha dividido en 2 partes, mientras una avanzadilla se desplazaba en furgoneta a 7 kilómetros del inicio de la etapa, otros han ido a sellar la acreditación para la Compostelana para todo el grupo a la iglesia de Redondela.
Finalmente, sobre las 11:30 de la mañana el grupo de a pie se ha unido y ha comenzado con la marcha.
La etapa de hoy se ha hecho más dura de lo esperado, ya que tras cruzar el Ponte de Sampaio, nos hemos equivocado en uno de los cruces, cogiendo erróneamente la carretera nacional. Desgraciadamente nos hemos dado cuenta tarde, exactamente en el momento en el que la Guardia Civil nos ha confirmado que no íbamos por el camino correcto, pero ya no había marcha atrás, así que hemos seguido hasta Pontevedra.
Han sido tres horas de mucho calor, en un camino sin sombra, vagando por el duro y cansino asfalto , aunque los conductores de los coches y camiones que pasaban nos animaban simpáticamente tocando el claxon y saludándonos.
Sobre la mitad del trayecto, hemos hecho un pequeño descanso en el que hemos aprovechado para conectar en directo con Alex, de Enkarterri Irratia (mandamos desde aquí un saludo para él). En el día de hoy han sido Ivan, Alba y Leire los que han participado en la entrevista que imaginamos que muchos de vosotros habréis escuchado. Os recordamos que si no lo habéis escuchado lo podéis volver a hacer buscando la entrevista en la parte izquierda de este blog.
En la segunda mitad del trayecto nuestras compañeras Alba e Ixone se han retirado debido a unas ampollas y dolores en las rodillas, acompañando así a Naiara que no ha podido empezar la etapa de hoy por una molestia en la pierna.
Alrededor de las 2:30 hemos llegado a Pontevedra y nos hemos dirigido a la Plaza Mayor donde nos esperaban los componentes del grupo de bici, que habían llegado mucho antes.
Poco más tarde nuestras monitoras Arantza y Leyre se han unido al grupo tras haber completado a pie los 19 kilómetros al completo de la segunda etapa del camino Portugués.
Una vez todos juntos nos hemos dirigido agotados al autobús donde hemos aprovechado para cargar pilas hasta llegar al camping.
Seguía haciendo calor y hemos comido un bocata de jamón serrano y un plátano en una fabulosa sombra a pocos metros de la playa. La verdad es que ha sido muy agradable, porque de vez en cuando, corría una suave brisa.
Cuando hemos recogido todo, nos hemos dirigido a la playa y hemos pasado una tarde maravillosa, tomando el sol, bañándonos y comentando lo bien que lo estábamos pasando.
Poco después, han llegado los monitores y hemos estado jugando con ellos a rebozarnos en la arena.
Para las 8, nos hemos ido al autobús a por las maletas, y nos hemos acomodado en las tiendas de campaña que los monitores habían montado para nosotros.
Después nos hemos ido a las duchas para asearnos tras la ajetreada jornada. La ducha ha sido muy gratificante, aunque nos ha costado algo organizarnos para cambiarnos dentro de la tienda. Una vez preparados, nos hemos dirigido a la cafetería, donde habíamos quedado con los monitores para ir a cenar todos juntos. Tras la cena, prontito a la cama para reponer las fuerzas que necesitaremos para mañana.
NOTA: Al pasar por Ponte Sanpaio, una amable señora nos ha “obligado” a subir a su casa para curar a uno de nuestros ciclistas.
Gaur, goizeko 8ak aldera esnatu gara, Redondelazo polikiroldegian ezagutzen ez genuen beste jende batzuekin. Esnatzean susto ederra hartu dugu gure taldeko batzuen maletak desagetuta zeudela konturatzean, baina zorionez gure begiraleen txantxa bat baino ez da izan.
Guztiak elkarrekin gosaldu dugu marrubi, bainila…batidoak, gailetak, madalenak…jan eta gero irteteko prest geunden. Lehenengo talde batean bizikletaz, lehenengo talde batean, bizikletan zeudenak 20km-tako gaurko etapa osorik egiteko. Bigarrenean, oinezkoak abiatu gara gure bidea hasiz eguerdian gutxi gora behera.
Bidea gogorra izan da, bide okerra hartu dugulako, ia itzlik gabe.Baina dena ez da txarra izan, Ivan-ek adibidez lagun berri bat egin du…bidean aurkitutako txakurtxo beltz bat.
Ibilaldiaren erdian Enkarterri irratiko Alex, Iker begiralearen mugikorrera deitu du, gure taldeko 3 kideekin hitzegiteko, Iván, Leire eta Alba alegia.
Ibiladiaren bigarren zatian Alba eta Ixone autobusean egin behar izan dute, oinetako eta belauneko minarekin. Naiararekin batera joan dira, atzo gauean, hankan mina hartu zuelako eta gaurko etapa autobusean egin behar izan duelako.
Iristerakoan, eguerdiko 2ak aldera, gure bizikletako lagunekin elkartu gara Pontevedrako alde zaharreko parke batean. Denbora bat itzaron egin dugu Arantza eta Lire iritis arte, haiek bide osoa egin dutelako, 20km. Autobusa hartu dugu, O Grove-ko kampinera joateko. Heldutakoan lehenengo jan eta gero ondartzara joan gara bertan arratsaldea pasatzera. Geroago dutza hartu eta afaldu egin dugu guztiak elkarrekin.
Laster denak lotara biharko ibilbiderako
Ponte Sanpaiotik pasatzean andre batek txirrindulari taldea bere estera “gonbidatu” du, nahita ez, gutariko bat sendatzeko.
Olatz Pereda eta María Bustamante
Hoy nos hemos despertado en el polideportivo de Tui y en ese momento hemos notado un gran cambio en el transcurso de nuestro viaje, por un lado en la temperatura, ya que en el albergue de Oeiras teníamos una temperatura estable al contrario que en el polideportivo, pero también en la comodidad del colchón en comparación de la esterilla que nos ha tocado sufrir como buenos peregrinos.
Sobre las 9:10 nos hemos puesto en marcha hacia la catedral de esta localidad donde nos han entregado y sellado la credencial de peregrino del Camino de Santiago. Ahí hemos tenido una recepción con las personalidades políticas más representativas del ayuntamiento, en la que Iker Plagaro, Yaiza R., Yaiza G., Nerea G. y Batirtze les han bailado un aurresku con la energía que les había proporcionado el desayuno.
En el acto les hemos entregado una Ikurriña y unos regalos procedentes de nuestros ayuntamientos de Las Encartaciones.
Sin tomar ningún descanso hemos puesto rumbo hacia el autobús para comenzar con ganas la primera etapa del Camino de Santiago. En el caso del grupo que ha realizado la etapa andando, el autobús nos ha dejado en O Porriño para poder empezar el camino hacia Redondela. Guiados por unos azulejos de una vieira hemos podido recorrer en tramo con entusiasmo como si de Alicia y el conejo se tratase, mientras nosotros recorríamos el camino a pie, nuestros compañeros Patri, Diego, Anne y Mikel acompañados por Iker A. y Biti salían desde Tui con las bicis, para realizar la etapa de hoy en su totalidad.
A la altura de Mos, entre O Porriño y Redondela, en uno de los tramos más duros nuestros compañeros de las bicis nos han adelantado y nosotros les hemos animado y aplaudido como si de una etapa del Tour se tratase.
Nuestro buen monitor Iker P. se ha quedado rezagado ya que dos compañeros se han lastimado y él los ha curado.
A los que íbamos andando el trayecto del camino nos llevado 3h y 15 minutos y el grupo de bici, que ha completado la etapa entera, con una distancia de 33 km han tardado 2h y 20 minutos.
Al llegar a Redondela, nuestra meta, nos hemos metido en un riachuelo para aliviar nuestros pies doloridos y refrescarnos un poco.
Acto seguido, hemos ido a un bonito parque a calmar nuestro apetito, debido a nuestro cansancio hemos utilizado la hora libre que nos han dejado para echar una siesta y descansar.
Sobre las 5 de la tarde nos hemos puesto en marcha y hemos cogido el bus rumbo a O Grove para ver desde un barco las bateas, típicas mejilloneras gallegas. El paseo en el barco ha sido muy entretenido, con un ambiente muy festivo. En él, nos han servido bandejas y bandejas de mejillones al vapor y hemos acabado echando unos bailes en la cubierta.
Después del paseo en barco y una vuelta por el puerto nos hemos ido a cenar, y de ahí hemos subido al autobús para regresar a Redondela donde nos esperaba el polideportivo en el que vamos a dormir.
En nuestra opinión creemos que el grupo entero está muy animado para continuar con las etapas que nos faltan para terminar el Camino de Santiago y conseguir la compostelana, a pesar de que estemos cansados.
Gaur Tuiko polikiroldegian esnatu gara, 9:10etan gutxi gorabehera Tuiko baselizara abiatu gara, gosaria hartu ondoren. Bertan Compostelana sinatu digute eta ondoren zinegotziek eta alkateak harrera egin digute. Eskerrak emateko Iker P, Yaiza biak, Nerea G eta Batirtzekaurresku bat dantzatu dute, ikurriña eta Enkarterriko opari batzuk ere eman dizkiegu.
Segidan autobusera joan gara; Oinez ibilbidea egin dugunok Porriñoraino hurbildu gara ibilbidea bertatik hasteko, bizikletaz egin dutenek berriz Tuitik abiatu dira.
Bieira horiaren ikurra jarraituz bidea aurkitu ahal izan dugu. Mos herritik gertui bidea bizikletaz egiten ari zirenak (Patri, Anne, Mikel eta Diego) Iker A eta Bitiz lagunduta aurreratu gaituzte. Hauek 2 ordu eta 20 minutu erabili dute bidea egiteko eta oinez joaten ginenak, berriz, 3 ordu eta laurden.
Redondelan bokata gozo bat jan dugu herri honetako parke batean. Arratsaldeko 5etan autobusean igo eta O Grovera abiatu gara, bertan arratsaldea emateko. Han itsasontzi batera igo gara, Galiziako mejillonerak ikusteko eta hauek dastatzeko eman dizkigute.
Nahiz eta nekatuta egon irrikitan gaude bidea jarraitzeko!!!
Ixone Sánchez eta Ivan Fernández.

Hoy comienza el quinto día del viaje y con él damos por terminada la primera etapa de este viaje en el que nos lo hemos pasado muy bien.
Nos ha gustado mucho esta experiencia, ha sido muy interesante y divertida. La verdad es que nos ha dado pena dejar esta etapa atrás, pero tenemos muchísimas ganas de empezar esta segunda y aunque sea muy diferente creemos que va a ser mucho más interesante que la primera sólo por el hecho de que vaya a haber gente de todo el mundo queriendo conseguir un único objetivo que es hacer y dar por completado el Camino de Santiago.
Durante estos 5 días hemos conocido a mucha gente de diferentes nacionalidades y hemos estado acompañados por jóvenes de la asociación Rota Jovem, destacando a las Joanas, Rodrigo, Marina y Sergio, que nos han hecho de guías por Sintra, Cascais y Lisboa. La parte de Portugal que hemos conocido nos ha sorprendido positivamente dejando en nosotros un buen recuerdo.
Despues de 4 horas de viaje hemos llegado a Oporto, una ciudad muy conocida e importante y ahí hemos comido. Después de tiempo libre hemos paseado por sus monumentos y por uno de los puentes que más nos ha llamado la atención, el Luiz I, construido por la misma persona que hizo la torre Eiffel. Aquí hemos pasado parte de la tarde porque había unos chicos tirándose y hemos aprovechado para hablar con ellos. Poco más tarde nuestros monitores Plagaro, Alvarez, Ugaitz, Willi y Cerro han sido los grandes protagonistas tirándose ellos también de una altura aproximada de 15 metros.
A las 19.30 horas hemos subido al bus otra vez de camino a Tui. En este pueblo gallego nos vamos a alojar en un polideportivo y nada más llegar hemos dejado las maletas y después de una buena cena, a las 0.30 hemos regresado al pabellón para descansar y estar preparados para nuestra primera etapa del camino de Santiago.
Gaur bidai honen 5.eguna izan da eta honekin bidaiaren lehenengo etapa bukatutzat ematen dugu. Izugarrizko esperientzia izan da, dibertigarria eta batez ere interesgarria.Egia esanda, pena ematen digu etapa hau atzean uztea baina izugarrizko gogoak ditugu bigarrena hasteko.
Ziur gaude bigarren etapa hau lehenengoa bezain polita izango dela, bertan aurkituko dugun jendea Donejakue bidea egitea eta bukatzea dutelako helburu.
Egun hauetan herrialde ezberdinetako jende asko ezagutu dugu: Rota Jovem elkarteko gazteak adibidez eta horrexegatik eskerrak eman nahi diegu bi Joana. Rodrigo, Marina eta Sergiori haiek izan baitira Sintra,Cascais eta Lisboan zehar gidatu gaituztenak.
Portugalen ezagututakoa asko gustatu zaigu oroimen onak utziz.
Lau ordu bidaiatzen egon eta gero Oportora heldu gara, Portugaleko hiririk ezagunenetariko bat batez ere bere ardoagatik.
Oporton bertan jan dugu eta ondoren denbora libre izan dugu hiri honen kaleak , jendea eta eraikinak ikusteko.
Geroago guztiok elkarrekin baselizarik nagusienean egon gara eta arratsaldea bukatutzat emateko Luiz I izeneko zubira joan gara. Han bertan denbora luze eman dugu.
Mutil batzuk ikusi ditugu zubitik uretara botatzen eta gero gure monitoreek Plagaro, Ugaitz, Alvarez, Willy eta Cerro berdin egitu dute besteok begiratzen genuen bitartean.
Arratsaldeko 19:30etan autobusa hartu dugu Tui herrira joateko. 21:30k inguru Tuira ailegatu gara lo egingo dugun polikiroldegian maletan utzi eta afaltzera joan gara.
0:00etan berriz ere bertara bueltatu gara lo egitera eta Donejakue bidea egiteko behar ditugun guztia prestatzera.
Nerea González eta Naiara López
Hoy ha sido el día que más hemos madrugado, ya que el autobús tenía día de descanso obligatorio y hemos tenido que utilizar el transporte público para movernos a Cascais. Para las 8:30 estabamos de camino a la estación de trenes de Oeiras.
En Cascais nos esperaba un paseo por la costa de Cascais y Estoril en un precioso velero de madera. El barco nos ha gustado mucho, pero nos han gustado más las vistas que hemos podido contemplar durante el viaje. Además, antes de desembarcar el capitán nos ha invitado a visitar los camarotes del barco.
Antes de la hora de comer, hemos tenido tiempo para patear un poquito más por las calles de Cascais y ultimar algunas compras.
A la 13:00 nos hemos vuelto a juntar con la sorpresa de que los bocadillos de hoy no volvían a ser de embutido, nos esperaban los ingredientes para preparar entre los encargados de la comida de hoy unos deliciosos bocadillos vegetales.
Nada más comer, nos hemos puesto los bikinis y los trajes de baño para comenzar con nuestra actividad de canoas. Nos hemos puesto los chalecos salvavidas y tras una breve explicación sobre como manejarnos en las piraguas, nos hemos puesto en marcha.
A pesar de que el agua estaba bastante fría, enseguida estábamos salpicándonos unos a otros y en un pequeño descanso nos hemos dado un chapuzón.
En cuanto hemos terminado el piragüismo hemos tenido un rato libre en la playa de los pescadores, antes de empezar con el juego que nos tenían preparado nuestras coordinadoras de Rotajovem (“Las Joanas”).
El juego llamado “Paddy Paper”, consistía en contestar por toda la villa de Cascais una serie de preguntas que nos han ayudado a conocer un poquito más esta bella localidad.
Aunque hemos tenido que sudar la gota gorda, nos lo hemos pasado como enanos.
Para terminar con nuestro último día en Cascais, lo que ha sido hasta ahora nuestro lugar de acogida, nos hemos ido a cenar al centro de Cascais donde nos hemos despedido con gran pena de nuestros amigos Sergio, Marina y Rodrigo, que nos han acompañado a lo largo de esta primera fase del intercambio.
No todo han sido tristezas, ya que hoy nos hemos enterado que las dos Joanas nos acompañarán en la segunda fase de nuestro viaje.
Después de un largo día hemos vuelto al albergue.
Gaur goiz altzatu gara, goizeko 8etan gosaria izan dugu, oso goiz egon behar ginelako Oeiraseko tren geltokian Cascaisera joateko, gaur gure autobusa atsedena hartu behar zuelako.
Cascaisen belontzian hartu dugu bertako kostaldea ikusteko. Lurralde hau osatzen duten hainbat herrietako hondartza eta labarrak ikusi ahal izan ditugu: Estoril, Carcavellos…
Belontzitik jaitsi eta gero denbora librea izan dugu herriko erdigunea ikusteko eta hemendik azken erosketak egiteko.
Horren ondoren, eguerdiko ordu bata aldera, hondartzaren ondoan batu gara gaurko bokata bereziak prestatzeko.
Bazkaria amaitu eta gero kanoetan ibiltzeko prestatu gara. Ekintzako begiraleek beharrezko materiala banandu digute eta azalpen baten ostean itsasoratu gara kanoaekin. Nahiz eta ura nahiko hotsa egon, azkenean ez da inor geratu uretan sartu gabe.
Kanoak eta gero hondartzan denbora eman dugu “Paddy paper” jolasean hasi baino lehen. Rota Jovem-en koordinatzaileak prestatutako joko honetan, hurrengoa bete behar genuen: zenbait galdera erantzun Cascais herria ezagutzen genuen bitartean.
Jolasa oso arrakastatsua izan da eta honen amaieran izerditan blai geunden guztiok.
Afarian, azken egunetan gurekin egon diren Sergio, Marina eta Rodrigorekin azken uneak pasa ditugu. Pena haundiz agurtu ditugu. Baina denak ez dira berri txarrak izan, bi Joanak gurekin batera gure abentura zoragarri honetan jarraituko dutelako Galizia aldean.
Egun luze baten ostean, aterpetxera bueltatu gara.
Yaiza González eta Nerea Horna
Suenan los despertadores, quitándonos las lágrimas abrimos las ventanas, nos ponemos los biquinis y nos vamos para Sintra. Allí visitamos “Quinta de Regalheira”, unos jardines que pertenecían a un ricachón del pasado, el guía nos ha explicado todo de forma filosófica pero nosotros nos hemos quedado con lo más importante: que era rico, que le molaban los temas relacionados con la naturaleza y que tenían una pequeña obsesión con el infierno y todo lo relacionado con ello.
Después subimos al parque y palacio de la Pena. Un sitio allá… a lo alto, en el que te puedes morir de frío. Un castillo perfecto para grabar una película de miedo.
Bajamos con nuestro chófer al pueblo de Cascais, porque tenemos una recepción con el concejal de juventud…ellos nos ofrecen un lunch muy moderno: basado en “montaditos de caviar”, refrescos y regalos de su bonita ciudad de lo cual estamos muy agradecidos y se lo trasladamos a nuestras guías “Las Joanas” y Claudia de Rotajovem y nosotros les ofrecemos nuestro folklore, identidad y tradiciones: aurresku de honor e ikurriña.
Para cuando nos damos cuenta ya estamos en el agua de la playa, la cual estaba helada. Nos han tirado al agua, y salimos como cubitos de hielo para cubatas. Nos encontramos todos en un sitio en el que casi nos unimos a una sexta… pero solo casi, eh!
Saliendo de ahí nos han llevado a un mega buffet libre, que ha sido la mejor sorpresa.
Esnagailuak jo bezain pronto nagiak kendu, lehioak ireki eta bainujantzia jantzi dugu Sintrara joanteko. Han “Quinta de Regalheira” bisitatu dugu, antzinako dirudun baten lorategia. Gidak era filosofiko baten azaldu digu dena, baina gu hoberenarekin baino ez gara gelditu: diruduna zela, natura gustoko zuela eta infernuarekin zerikuzia duten gaiekin maiteminduta zegoela.
Gero Pena gaztelua eta parkera joan gara. Han goian zegoen jauregia eta pelikula beldurgarria grabatzeko leku ezin hobea.
Gure gidari zoragarriarekin Cascaisera joan gara, bertan gazteria zinegotziaren harrera genuen zain.
Honen ostean, hondartzara abiatu gara, ura hotz hotz zegoen eta begiraleak uretara bota gaituztenean guztiz izoztutak geratu gara.
Eguna bukatzeko kriston sorpresa izan dugu, mega bufet librea izan dugu afaltzeko.
Patricia López eta Argiñe Caminero
All about Lisboa. 18 Julio. Día 2
Segundo día de nuestra aventura. A las 8:00 nos han sonado los despertadores y media hora más tarde hemos bajado a desayunar.
Hemos cogido el autobús rumbo a Lisboa y nuestra primera parada ha sido en el Monasterio de Los Jerónimos.
Bajo un sol abrasador hemos visto la Torre de Belém y nos hemos sentado un rato a tomar la brisa del mar.
Después, nos hemos comido unos bocadillos hechos por nosotros y hemos visto desde la parte más alta de Lisboa toda la ciudad.
A las 15:00 hemos ido al castillo de San Jorge que tenía unas vistas impresionantes.
Gracias a lo majos que son los monitores, que nos han dejado tiempo libre, nos hemos ido al centro de Lisboa a hacer unas compras.
A las 18:30 nos hemos juntado todos en la plaza del Rossio para ir al Barrio Alto en un tranvía “Elevador da Gloria”. Una vez allí en el Barrio Alto hemos conocido a un amigo de Ugaitz, el chofer, que nos ha recibido en su bar, donde hemos cantado unas canciones acompañados de una guitarra.
En cuanto he llegado la hora de cenar, nos hemos dirigido a un restaurante que nos han recomendado y hemos disfrutado de una deliciosa cena mientras nos cantaban unos fados típicos portugueses.
Después de la cena hemos dado una vuelta por el Barrio Alto de Lisboa antes de coger el autobús para volver a nuestra sede en Oeiras.
Durante todo este día nos han acompañado unos portugueses de la asociación Rota Jovem con los que hemos hecho muy buenas migas.
Gure abenturaren bigarren eguna. Goizeko zortziretan gure iratzargailuak esnatu gaituzte eta ordu erdi geroago gosaria hartu dugu.
Lisboarako bidea hartu dugu eta gure lehenengo geltokia “Los Jeronimos” monastegia izan da.
Eguraldi eguzkitsu batekin Belem dorrea ikusi dugu eta itsasoak zekarren aireaz disfrutatu dugu.riko batetik hiri osoa ikusi dugu.
Horren ondoren bazkaltzera abiatu gara. Guk egindako bokatak jan ditugu eta Lisboako leku altuenetariko batetik hiri osoa ikusi dugu.
Arratsaldeko hiruretan “San Jorge”-ko gaztelura abiatu gara non bista ikuspegiak ikusi ditugu.
Monitorak hain jatorrak direnez denbora librea utzi digute gure erosketak egiteko.
18:30-etan Rossioko enparantzan behin elkartuta, Lisboako “Barrio Alto”-ra “Elevador da Gloria” tranbidean joan gara.n Han bertan, Ugaitzen (gure gidaria) lagun bat ezagutu dugu eta bere tabernara gonbidatu gaitu, non kanta batzuk abestu ditugu afaltzera joan baino lehen.
Afaria, “barrio Alto”-n kokatutako jatetxe batean egin dugu, Lisboako fado tipiko batzuen artean jan ditugu han prestatu dituzten haragi eta arrain goxoak.
Afaria eta gero bueltatzo bat eman dugu auzo berezi horretatik. Eguna amaitzeko autobusa hartu dugu gure aterpetxera bueltatzeko.
Egun osoan zehar, Rota Jovem elkarteko gazte batzuekin pasatu dugu, haiekin oso gustora ibili gara.
Batirtze Montalban eta Diego Fernandez
El viaje ha sido largo aunque lo hemos pasado bien, hubiese sido más ameno si un monitor se hubiese subido la camiseta. Gracias a las canciones de Cerro el viaje ha sido más entretenido. Hemos parado varias veces antes de comer para aliviarnos. Finalmente hemos comido poco antes de la frontera, cerca de Ciudad Rodrigo.
Tras entrar en el bus nos hemos dormido y una hora más tarde los monitores nos han despertado para probarnos las camisetas del intercambio. Poco después hemos llegado al albergue que se encuentra a pocos metros de la playa y desde el que se puede ver el famoso puente 25 de Abril.
Nada más llegar al albergue, después de habernos instalado en diferentes habitaciones, hemos aprovechado el tiempo libre que teníamos para ducharnos y prepararnos para la cena que nos esperaba en Cascais, en la que nos hemos reunido con jóvenes locales de la asociación Rotajovem y otros procedentes de países como Francia, Inglaterra, Estonia y Lituania.
Mientras escribimos esto, estamos en un tren de vuelta al albergue y recordando los grandes momentos del día. Por último decir que la jornada de hoy ha sido movidita y muy entretenida, esperemos que todos sean así.
Nahiz eta bidaia luzea izan, ondo pasa izan dugu bidean. Dena den begirale batek bere kamiseta altxatu izan balu, bidaia hobeagoa izango zitekeen. Cerroren abestiei esker, bidea entretenigarriagoa izan da. Bazkaldu baino lehen behin baino gehiagotan gelditu izan gara gure beharrak egiteko. Azkenik, muga zeharkatu baino lehen gelditu gara bazkaltzeko, Ciudad Rodrigo-tik gertu.
Berriz ere autobusean sartu garenean lokuruzka bota dugu eta begiraleek gazte-trukeko kamisetak banatzeko esnatu gaituzte ordu bat pasa eta gero. Ondoren aterpetxera ailegatu gara, hondartzatik metro gutxietara kokatuta dagoena eta hortik “25 de Abril” zubi famatua ikus daiteke.
Aterpetxean egokitu eta dutxa ostean, “Summer Party” delako batera Joan gara, Cascais-eko herrian. Han beste herrialdetako gazteekin batu gara, bertako portugaldarrekin eta kampotik etorritako gazteekin: Frantziarrak, Ingelesak, Estoniarrak, Lituaniarrak…
Hau idazten dugun bitartean, trenean gaude aterpetxeko bidean, egun osoko bizipenak gogoratzen eta barrezka. Oso egun ona izan da eta espero dugu guztiak horrelakoak izatea.
Leire Maza eta Alba Pereda
Alonsotegi
Begi
Gugaz











































































































































































































































































































































































































































